Την Κυριακή που μας πέρασε. 2-7-23. Μια ομάδα Μουσουλμάνων έκανε πορεία ως ένδειξη διαμαρτυρίας για το κάψιμο κορανιού στη Σουηδία στην παραλιακή λεωφόρο Ποσειδώνος, στην Πάφο.
Ο Δήμαρχος Πάφου, Φάιδων Φαίδωνος, εξέφρασε την «ανησυχία» του για την πορεία γράφοντας τα εξής σε προσωπικό λογαριασμό του στα social media:
«Η πορεία νεαρών μουσουλμάνων σήμερα στην τουριστική περιοχή της Παφου με το κοράνι στο χέρι με εμφανή τον θρησκευτικό φανατισμό πρέπει να προβληματίσει την κυβέρνηση και το Κράτος μας και γενικά όλους για τις ενεργείς που πρέπει άμεσα να γίνουν. Τα λάθη και τις παραλήψεις η ιστορία δεν τις συγχωρεί.»
Στη συνέχεια ο ίδιος δημοσίευσε ένα βίντεο από την πορεία:
Καταρχάς πριν σχολιάσουμε την τοποθέτηση του Δημάρχου να πούμε, έτσι όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές από θρησκευτικής άποψης, ότι οι πορείες και οι εκδηλώσεις στο δρόμο δεν ανήκουν στην μεθοδολογία (μάνχατζ) των Μουσουλμάνων ως μέσω έκφρασης διαμαρτυρίας. Οι λόγιοι (Ουλεμά) της θρησκείας μας έχουν κατακρίνει τέτοιου είδους πρακτικές μιας και δεν ωφελούν ούτε φέρνουν κάποιου είδους αλλαγή.
Δεν θέλω όμως να μείνω τόσο στη μεθοδολογική αστοχία, την οποία έχουμε αναλύσει πολλές φορές μαζί με θεματολογίες που αφορούν την γενική στάση του Μουσουλμάνου απέναντι στην ηγεσία. Σε αυτό που θα ήθελα να μείνω και να σχολιάσω είναι την τοποθέτηση του Δημάρχου.
Βλέπεις μια πορεία νεαρών ανθρώπων και το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να την ποινικοποιήσεις και να εκφράσεις φόβο. Το ερώτημα είναι γιατί; Τι είναι αυτό που σε κάνει να φοβηθείς και να προβληματιστείς; Είναι κάποιες βίαιες συμπεριφορές και πράξεις που είδες; Κάποιες παρανομίες; Τίποτα απολα αυτά. Μόνο και μόνο επειδή ήταν Μουσουλμάνοι και κράταγαν το ιερό τους βιβλίο, αυτό ήταν υπέρ αρκετό για εσένα έτσι ώστε να τους αποκαλέσεις φανατικούς, όταν καμία πράξη η ενέργεια φανατισμού δεν έλαβε μέρος.
Ποινικοποίησες άτυπα και χαρακτήρισες εκείνη την ώρα την θρησκεία τους και το ιερό τους βιβλίο ως «φανατισμό», «επικίνδυνα» και εν δυνάμει απειλή. Γιατί; Μόνο και μόνο επειδή ήταν Μουσουλμάνοι. Όχι γιατί είδες κάποια πράξη βίας η φανατισμού. Αν είδες, θα μπορούσες συγκεκριμένα να μας πεις ποια ήταν αυτή για να την κατακρίνουμε και εμείς με την σειρά μας;
Τα «συνθήματα» στα οποία αναφέρεστε είναι εκφράσεις δοξασίας προς τον Θεό. Είναι καθημερινές δοξολογίες της πίστεως μας. Πιο συγκριμένα Αλλάχου Άκμπαρ σημαίνει ο Θεός είναι ο Μέγιστος, Λά Ιλαχα ίλα Αλλάχ σημαίνει ότι δεν υπάρχει άλλος θεός άξιος λατρείας παρά μονάχα Ένας, ο Θεός ο Δημιουργός (Αλλάχ), Μουχάμαντ Ρασουλ Αλλάχ σημαίνει ότι ο Μουχάμαντ είναι ο Προφήτης/Απόστολος του Θεού.
Συνεπώς σε ποιο σημείο φανατισμού αναφέρεστε; Η μήπως τελικά το πρόβλημα σας είναι το Ισλάμ το ίδιο και οι Μουσουλμάνοι ως άνθρωποι που θρησκεία τους είναι το Ισλάμ;
Λαμβάνοντας υπόψη τα προαναφερθέντα, θα ήθελα να μου εξηγήσετε τι εννοείται συγκεκριμένα όταν λέτε «πρέπει να προβληματίσει την κυβέρνηση και το Κράτος μας και γενικά όλους για τις ενεργείς που πρέπει άμεσα να γίνουν». Από την στιγμή που δεν έχουμε καμία έκφραση βίας και φανατισμού να λαμβάνει μέρος, ποιες ενέργειες επιθυμείτε; Αναρωτιέμαι τα εξής:
1) Την σύλληψη τους μόνο και μόνο επειδή είναι Μουσουλμάνοι; Εάν αναφέρεστε στην παράνομη μετανάστευση τους, τότε εσείς (σαν κράτος/πολιτεία) αρχικά τους επιτρέψατε την είσοδο και γενικότερα χαρακτηρίζεστε ως πολιτικά ανίκανοι να έχετε μια μεταναστευτική πολιτική με υγεία, τόσο για την τοπική κοινωνία όσο και για τους ίδιους τους μετανάστες.
2) Την σύλληψη τους γιατί πραγματοποίησαν πορεία και διαδήλωση; Έχω την εντύπωση ότι αυτό επιτρέπεται στην «δημοκρατία» σας.
3) Μήπως ήταν παράνομη η πορεία; Προφανώς για να γίνει μια τέτοια ενέργεια υπάρχει η έγκριση της αστυνομίας. Αν όχι που ήταν η αστυνομία να την εμποδίσει;
4) Σύλληψη επειδή κρατάνε το Κοράνι στα χέρια τους; Υπάρχει κάποιος νόμος εκεί που απαγορεύει να κρατάμε το Κοράνι στα χέρια μας;
5) Μήπως φοβάστε ανάλογα επεισόδια τύπου Γαλλία; Αν ναι, για ποιο λόγο; Η Γαλλία συστηματικά διώκει νέους Μουσουλμάνους όπως επίσης καταπιέζει κάθε μορφή θρησκευτικής έκφρασης. Τα επεισόδια στη Γαλλία άλλωστε δεν έχουν καν θρησκευτική ερμηνεία αλλά καθαρά κοινωνική.
Μήπως τελικά κ. Δήμαρχε το πρόβλημα σας είναι το Ισλάμ το ίδιο σαν θρησκεία και απλά δεν μπορείτε να το εκφράσετε ελευθέρα; Μήπως αυτό κατά βάθος θέλετε να ποινικοποιήσετε και απλά χρησιμοποιείται προσχήματα περί φανατισμού και πορειών. Διότι είμαι σίγουρος ότι δεν θα είχατε κανένα πρόβλημα σε μια πορεία «υπερηφάνειας» των ομοφυλόφιλων, όπως επίσης δεν έχετε κανένα πρόβλημα όταν Μουσουλμάνοι τουρίστες αφήνουν τα χρήματα τους στο νησί σας.
Τέλος, επειδή μιλήσατε για φανατισμό και ακρότητες, οι οποίες δεν στοιχειοθετούνται με κανέναν τρόπο (ούτε από το βίντεο, ούτε από την τοποθέτηση σας), μήπως διαβάσατε τα σχόλια που συνοδεύουν την δημοσίευση σας; Στη συντριπτική τους πλειοψηφία έχουμε εκφράσεις βίας και απειλές για θανάτους σε Μουσουλμάνους
Αυτά κ. Δήμαρχε δεν σας ανησυχούν η προβληματίζουν οπου ξεκάθαρα επικαλούνται την βία; Βγήκατε να τα καταδικάσετε; Η το μόνο πρόβλημα σας είναι μια παρέα 50 ατόμων, νεαρής ηλικίας, που περπατούσε και φώναζε δοξασίες για τον Θεό κρατώντας το ιερό τους βιβλίο (το οποίο εξυμνεί τον Ιησού και την ευλογημένη μητέρα του);
Σας συμβουλεύω να είστε πιο προσεκτικός στα σχόλια σας την επόμενη φορά μιας και η θέση σας δεν σας επιτρέπει τέτοιου είδους αστοχίες. Σας υπενθυμίζω επίσης ότι Μουσουλμάνοι δεν είναι μόνο οι αλλοδαποί αλλά και συμπατριώτες σας που ασπάζονται το Ισλάμ σε συχνή βάση.
Άχμαντ Μ. Ελντίν 
♦ Όντας έλλην κύπριος Πανθεϊστής που μετέχει στην ελληνική θρησκεία, ΑΓΚΑΛΙΑΖΩ τις δηλώσεις του Μουσουλμάνου Θεολόγου Άχμαντ Μ. Ελντίν σε σχέση με την διαδήλωση στην Πάφο. Και τον ευχαριστώ. Μόνο τέτοιες ξεκάθαρες – και εμπνευσμένες – κουβέντες μπορούν να συμβάλουν στην αλληλοκατανόηση και αποδοχή μεταξύ διαφορετικών θρησκευτικών πολιτισμών. Και ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ την Αστυνομία που προστάτευσε και συνόδευσε την διαδήλωση.
♦ Το αν οι διαδηλωτές υπόκεινται χειραγώγηση από πράκτορες της Τουρκίας ή των ΝΑΤΟϊκών Δυτικών για αλλότρια συμφέροντα, αυτό είναι άλλο θέμα (και ναι, είναι σοβαρό). Το κύριο θέμα όμως εδώ είναι ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ που καλλιεργείται θεσμικά από τον Δήμαρχο κο Φαίδωνος και που βρίσκει γόνιμο έδαφος ανάμεσα στους πονεμένους, φοβισμένους – αλλά και αφηνιασμένους – συμπολίτες μας.
♦ Το ζητούμενο είναι η συμβίωση, όχι μόνον βασισμένη σε μια απρόθυμη «ανοχή», αλλά σε μια πνευματική αλληλοκατανόηση και αποδοχή, σ’ ένα καθεστώς όπου όλοι να μπορούν να λατρεύουν με τον τρόπο τους, αλλά και όπου ταυτόχρονα θα γίνεται αντιληπτό πως
«Η Ελευθερία για την θρησκεία συνεπάγεται και Ελευθερία ΑΠΟ την θρησκεία».
Μόνο η ΕΛΕΥΘΕΡΗ επιλογή του κάθε ατόμου και κοινότητας δύναται να οδηγήσει στα Θεία. Χωρίς καμία επιβολή.