Ισλαμικό ΝΑΤΟ; Γιατί η ένωση των Μουσουλμάνων προκαλεί ανησυχία

Στις 7 Αυγούστου 2026, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν υπέγραψαν στη Μέκκα μια ιστορική συμφωνία κοινής άμυνας. Σύμφωνα με τη βασική της αρχή οτι οποιαδήποτε ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων.

Στο βίντεο εξετάζουμε εάν η συμφωνία αυτή μπορεί να αποτελέσει τον πρώτο πυρήνα μιας ευρύτερης ισλαμικής συμμαχίας συλλογικής ασφάλειας καθώς και γιατί η ανακοίνωση της προκάλεσε ανησυχία

Παράλληλα, προσεγγίζουμε το ζήτημα από ισλαμική σκοπιά, μέσα από τις επισημάνσεις του Ιμάμη Άμπντουρ Ραχμάν Νάσιρ Ασ Σα‘ντί σχετικά με την ανάγκη συνεργασίας, αλληλεγγύης και κοινής άμυνας μεταξύ των Μουσουλμανικών κρατών.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ισλαμικό ΝΑΤΟ; Γιατί η ένωση των Μουσουλμάνων προκαλεί ανησυχία»

Ο ψεύτικος «τζιχαντιστής» και η αληθινή προκατάληψη: Πώς η υπόθεση του Αφγανού της Κυψέλης αποκάλυψε το μέγεθος της αντι-ισλαμικής προπαγάνδας

Ο υποτιθέμενος τζιχαντιστής ήταν ψεύτικος. Η προκατάληψη που τον έκανε πιστευτό όμως, ήταν πραγματική  Συνέχεια ανάγνωσης «Ο ψεύτικος «τζιχαντιστής» και η αληθινή προκατάληψη: Πώς η υπόθεση του Αφγανού της Κυψέλης αποκάλυψε το μέγεθος της αντι-ισλαμικής προπαγάνδας»

Το Ραμαζάν Μπαιράμ του Σουδανού, Ο «Τζιχαντιστής» του Βερολίνου και η κίτρινη δημοσιογραφία της Ευρώπης

Ένας Σουδανός φωνάζει «Ραμαζάν Μπαϊράμ» (;), ένας «τζιχαντιστής» χτυπά στο Βερολίνο και η κίτρινη δημοσιογραφία της Ευρώπης βρίσκει ξανά τον αγαπημένο της εχθρό. Συνέχεια ανάγνωσης «Το Ραμαζάν Μπαιράμ του Σουδανού, Ο «Τζιχαντιστής» του Βερολίνου και η κίτρινη δημοσιογραφία της Ευρώπης»

Ο αντιμουσουλμανισμός πλέον περνά στα μαχαίρια

Για χρόνια, ο αντιμουσουλμανισμός χρησιμοποιούνταν κυρίως ως ψηφοθηρικό εργαλείο. Σήμερα όμως μετατρέπεται σε κοινωνική άδεια για πραγματική βία Συνέχεια ανάγνωσης «Ο αντιμουσουλμανισμός πλέον περνά στα μαχαίρια»

Γυναικοκτονίες, μισανδρισμός και συλλογική στοχοποίηση

Στο βίντεο εξετάζεται το φαινόμενο της συλλογικής στοχοποίησης με αφορμή εγκλήματα όπως οι γυναικοκτονίες, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο πραγματικά και αποτρόπαια γεγονότα μπορούν να μετατραπούν σε ιδεολογικά εργαλεία δημόσιας χειραγώγησης. Η ανάλυση διαχωρίζει την αυτονόητη καταδίκη της εγκληματικής πράξης από την άδικη ενοχοποίηση των ανδρών ως συλλογικής κατηγορίας, αναδεικνύοντας την ανάγκη για λογικές διακρίσεις, κοινωνική παιδεία και συνεπή αντίληψη περί δικαιοσύνης. Επισημαίνεται η ομοιότητα ανάμεσα στη μισανδρική συλλογική στοχοποίηση των ανδρών και στη συλλογική ενοχοποίηση των μεταναστών από ακροδεξιές ρητορικές, ως δύο εκφάνσεις της ίδιας προβληματικής λογικής Συνέχεια ανάγνωσης «Γυναικοκτονίες, μισανδρισμός και συλλογική στοχοποίηση»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑