Αποδόμηση του βιβλίου «Πόλεμος» του Bob Woodward από τον Αλλάμα Μουχάμαντ Σαΐντ Ρασλάν – نظرات في كتاب الحرب لـ بوب ودورد | فضيلةالشيخ محمد بن سعيد رسلان(حفظه الله)

Το βιβλίο Ο Πόλεμος του διάσημου Αμερικανού ερευνητή δημοσιογράφου Bob Woodward έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και διεθνώς, λόγω του περιεχομένου και της κριτικής που ασκεί στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία των ΗΠΑ. Ο Σέηχ Μουχάμαντ Σαΐντ Ρασλάν, ένας καταξιωμένος Μουσουλμάνος λόγιος, με έντονο ενδιαφέρον για τις διεθνείς πολιτικές εξελίξεις και την επιρροή τους στον ισλαμικό κόσμο, παρουσιάζει μια εκτενή κριτική του βιβλίου. Στην ανάλυσή του, ο Ρασλάν εξετάζει τη μεροληψία, την αξιοπιστία και τις ηθικές διαστάσεις του έργου, επισημαίνοντας τη συμβολή του στη διεθνή προπαγάνδα και την εικόνα της Μέσης Ανατολής.

Ο Bob Woodward είναι ένας από τους πιο διάσημους ερευνητές δημοσιογράφους στον κόσμο, γνωστός για την αποκάλυψη του σκανδάλου Watergate το 1972, το οποίο οδήγησε στην παραίτηση του προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον. Η συνεισφορά του στη δημοσιογραφία ήταν κομβική, καθώς άνοιξε τον δρόμο για αποκαλύψεις σχετικά με την αμερικανική πολιτική διαφθορά και την κατάχρηση εξουσίας. Σύμφωνα με τον Σέηχ Ρασλάν, ο Woodward έγινε γνωστός για την ερευνητική του προσέγγιση, βασισμένη σε ανώνυμες πηγές, χωρίς όμως να κατονομάζει τα άτομα που παρέχουν τις πληροφορίες του.

Η κριτική προσέγγιση του Αλλάμα Σέηχ Ρασλάν επικεντρώνεται στα εξής σημεία: ο ρόλος του Bob Woodward και το σκάνδαλο Watergate, η αξιοπιστία του βιβλίου όπως την εξετάζει ο Σέηχ Ρασλάν, η μεροληψία του βιβλίου υπέρ του Μπάιντεν και των Δημοκρατικών, η σχέση του έργου με το σιωνιστικό κίνημα, η προπαγανδιστική παρουσίαση της παλαιστινιακής αντίστασης, οι φανταστικές και υπερβολικές περιγραφές για τις αραβικές χώρες, η προκατάληψη και η χρήση ανυπόστατων πηγών και τέλος, η θρησκευτική κριτική στην αντικειμενικότητα του συγγραφέα.

Πιο συγκεκριμένα, ο Σέηχ Ρασλάν ασκεί κριτική στην εγκυρότητα του Ο Πόλεμος, τονίζοντας ότι ο συγγραφέας παραλείπει την αναφορά πηγών στις 430 σελίδες του έργου του. Ο Woodward εξηγεί στο τέλος του βιβλίου ότι οι πληροφορίες του βασίζονται σε «ανώνυμες συνεντεύξεις» και δεν αναφέρεται ποιος παρείχε τις πληροφορίες. Αυτό, κατά τον Σέηχ Ρασλάν, υποβαθμίζει την αξιοπιστία του βιβλίου, καθώς οι πληροφορίες δεν μπορούν να ελεγχθούν ή να επιβεβαιωθούν. Κατά τη γνώμη του σεΐχη, ένα τέτοιο έργο δεν μπορεί να λογίζεται ως τεκμήριο ή έγκυρο ντοκουμέντο για τη σύγχρονη πολιτική ιστορία.

Αναλύει τη μεροληπτική στάση του Woodward απέναντι στον πρόεδρο Μπάιντεν και το Δημοκρατικό Κόμμα. Κατά τη γνώμη του, ο συγγραφέας προβάλλει τον Μπάιντεν ως ψύχραιμο και συνετό ηγέτη, ενώ παρουσιάζει τον πρώην πρόεδρο Τραμπ και τους Ρεπουμπλικάνους με αρνητικό τρόπο, ως ακατάλληλους για ηγεσία. Ο Ρασλάν θεωρεί ότι το βιβλίο είναι προπαγανδιστικό, αφού παρουσιάζει τον Μπάιντεν ως πρότυπο ηγεσίας, συμβάλλοντας έτσι στην εκλογική προώθηση του Δημοκρατικού Κόμματος και δυσφημίζοντας για πολιτικούς σκοπούς τον Τράμπ.

Ο Σέηχ Ρασλάν υποστηρίζει ότι το βιβλίο υποστηρίζει τη σιωνιστική προπαγάνδα και παρουσιάζει την Παλαιστινιακή αντίσταση με τρόπο που την κατατάσσει στη σφαίρα του εξτρεμισμού και της απανθρωπιάς. Κατά τον Σέηχ, το βιβλίο αποσκοπεί στο να αποξενώσει τον αραβικό κόσμο από την Παλαιστίνη, προωθώντας την ιδέα ότι το παλαιστινιακό δεν πρέπει να αποτελεί κεντρικό ζήτημα για τους Άραβες. Επιπλέον, ο Woodward, μέσα από την περιγραφή του, υπονοεί ότι όσοι υποστηρίζουν την Παλαιστινιακή αντίσταση είναι τρομοκράτες, κάτι που θεωρείται από τον Σέηχ Ρασλάν ως μια αδικαιολόγητη γενίκευση.

Ο Σέηχ Ρασλάν τονίζει ότι ο Woodward παρουσιάζει διάφορες περιγραφές και λεπτομέρειες, οι οποίες φαντάζουν φανταστικές και μη ρεαλιστικές. Σε μια περίπτωση, ο συγγραφέας αναφέρεται σε επίθεση 3.000 μαχητών της Χαμάς που εισέβαλαν σε ισραηλινά χωριά και διέπραξαν απάνθρωπες πράξεις. Σύμφωνα με τον Ρασλάν, τέτοιες αφηγήσεις είναι ξεκάθαρα αβάσιμες και εξυπηρετούν την ενοχοποίηση της παλαιστινιακής πλευράς, παρουσιάζοντας τους Παλαιστίνιους μαχητές ως «τέρατα». Αυτό, όπως αναφέρει, αποτελεί σαφή προσπάθεια δαιμονοποίησης της παλαιστινιακής αντίστασης σε γενικότερο πλαίσιο και απομόνωσής της από τον αραβικό και Ισλαμικό κόσμο.

Ο Σέηχ Ρασλάν αναφέρει ότι οι πληροφορίες που παρατίθενται στο βιβλίο, ειδικά για την παλαιστινιακή αντίσταση, δεν είναι επιβεβαιωμένες και βασίζονται σε ανώνυμες πηγές. Σύμφωνα με την κριτική του, ένα τέτοιο έργο δεν μπορεί να λογίζεται ως αξιόπιστο και οι αφηγήσεις αυτές δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως βάση για τη διαμόρφωση μιας αντικειμενικής εικόνας.

Ο Σέηχ κλείνει την κριτική του αναφερόμενος σε Ισλαμικές αρχές περί αξιοπιστίας. Σύμφωνα με το Ισλάμ, οι ειδήσεις και οι πληροφορίες που προέρχονται από αναξιόπιστες πηγές ή ανέντιμα πρόσωπα πρέπει να εξετάζονται με προσοχή και επιφύλαξη. Επικαλείται τη Κορανική εντολή για διάκριση και προσοχή στην αποδοχή πληροφοριών (Κοράνι 49:6), υποστηρίζοντας ότι η έλλειψη διαφάνειας και οι ανώνυμες πηγές καθιστούν το βιβλίο αναξιόπιστο.

Συμπερασματικά, Ο Σέηχ Μουχάμαντ Σαΐντ Ρασλάν υποστηρίζει ότι το βιβλίο Ο Πόλεμος του Bob Woodward δεν αποτελεί έγκυρη πηγή ενημέρωσης, καθώς παραλείπει την παρουσίαση επαληθευμένων πηγών και εξυπηρετεί προπαγανδιστικά πολιτικά συμφέροντα. Το βιβλίο στοχεύει να επηρεάσει την κοινή γνώμη σε σχέση με την Παλαιστίνη και την αμερικανική εξωτερική πολιτική, χρησιμοποιώντας μεθόδους που απέχουν από την αντικειμενική δημοσιογραφία. Προτρέπει τους αναγνώστες να διακρίνουν τις πληροφορίες με κριτικό πνεύμα και να μην υιοθετούν εύκολα τις κατευθυνόμενες αφηγήσεις που μπορεί να βλάψουν την εικόνα της Παλαιστίνης και των μουσουλμανικών συμφερόντων.