«Η Αυστραλία απέχει από τη Γάζα γύρω στα 12.000 χιλιόμετρα». Με αυτή τη φράση ο αρθρογράφος δεν ανοίγει συζήτηση, στήνει σκηνικό. Θέλει να σε πείσει ότι, αφού υπάρχει απόσταση, δεν υπάρχουν αιτίες, δεν υπάρχουν συμφραζόμενα, δεν υπάρχει πολιτικό πλαίσιο, υπάρχει μόνο μία “καθαρή” θρησκευτική παρόρμηση που εξηγεί τα πάντα. Αυτό δεν είναι σκέψη, είναι κόλπο, είναι το γνωστό “κλείνω την πόρτα στις αιτίες για να περάσω την ετυμηγορία που έχω έτοιμη”. Συνέχεια ανάγνωσης «Όταν η σφαγή στη Γάζα δεν χωράει στην πένα του Ευρωπαίου «διανοούμενου» – Απάντηση στο άρθρο «Το Ισλάμ ως ιδεολογία»» →

Το Ισραήλ πλέον δηλώνει ανοιχτά, χωρίς περιστροφές και χωρίς να αποτελεί πια «θεωρία συνωμοσίας», την πρόθεσή του να υλοποιήσει το σχέδιο του «Μεγάλου Ισραήλ». Ένα Ισραήλ που θα εκτείνεται πέρα από τα σημερινά του σύνορα, καταπίνοντας τις γύρω αραβικές χώρες. Η ιδεολογία του «Μεγάλου Ισραήλ» βασίζεται σε θρησκευτικές και σιωνιστικές ερμηνείες της «Τοράχ». Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, τα εδάφη που πρέπει να περιληφθούν είναι η Λωρίδα της Γάζας, η Δυτική Όχθη, η Ανατολική Ιερουσαλήμ, ολόκληρη η Παλαιστίνη, ο νότιος Λίβανος μέχρι τον ποταμό Λιτάνι, τα Υψώματα του Γκολάν και ευρύτερα τμήματα της Συρίας, η βόρεια Ιορδανία μέχρι τον ποταμό Ζάρκα, βορειοδυτικές περιοχές της Σαουδικής Αραβίας, ολόκληρη η Χερσόνησος του Σινά της Αιγύπτου, καθώς και εκτάσεις μέχρι την ευρύτερη περιοχή του ποταμού Ευφράτη στο Ιράκ. Υπάρχουν βεβαίως διάφοροι χάρτες του Μεγάλου Ισραήλ που συμπεριλαμβάνουν και άλλα εδάφη Συνέχεια ανάγνωσης «Η Αραβική, Ισλαμική απάντηση στο «μεγάλο Ισραήλ»» →

Ένα σχόλιο για την πλήρη αποσύνθεση του ακροδεξιού χώρου, ο οποίος, στερούμενος κάθε αξιοπιστίας, αναπαράγει αδιασταύρωτα ψεύδη, αναμοχλεύει τρομολαγνικές θεωρίες και βαφτίζει τη γελοιότητα «πατριωτισμό». Όταν όμως αυτή η ανεύθυνη ρητορική μετατρέπεται σε κοινωνικό δηλητήριο, τα αποτελέσματα δεν είναι πια απλώς προπαγανδιστικά, είναι εγκληματικά. Τα ψέματα κατά των Μουσουλμάνων, η στοχοποίηση γυναικών και παιδιών και η διασπορά παραπληροφόρησης δεν μένουν χωρίς συνέπειες. Αυτό το βίντεο ξεμπροστιάζει με ακρίβεια την κατάντια τους και δείχνει πως πλέον δεν μιλάμε απλώς για γραφικότητες και γελοιότητες, αλλά για έναν λόγο που παράγει πραγματικό κίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητα ανθρώπων. Συνέχεια ανάγνωσης «Η ακροδεξιά σε ελεύθερη πτώση: Όταν ο λαϊκισμός γίνεται επικίνδυνος για τους Μουσουλμάνους» →

Στη δημόσια συζήτηση συχνά προβάλλεται το αφήγημα ότι στο Ισλάμ και στις κοινωνίες της Μέσης Ανατολής και Νότιας Ασίας επικρατεί ένα φαινόμενο «παιδιών νυφών» που ταυτίζεται με παιδοφιλία. Τέτοιες απόψεις συνήθως αγνοούν το ιστορικό και πολιτισμικό πλαίσιο, με αποτέλεσμα να στιγματίζουν ολόκληρες κοινωνίες. Σκοπός του άρθρου μας είναι να απαντηθεί αυτό το κυρίαρχο αφήγημα, παρουσιάζοντας στοιχεία από την ανθρωπολογία, την ιστορία και το δίκαιο. Θα δούμε ότι η έννοια της ενηλικίωσης και του κατάλληλου ηλικιακού ορίου γάμου είναι σχετική και κοινωνικά κατασκευασμένη, μεταβαλλόμενη ανά τόπο και χρόνο. Σε πολλές κοινωνίες, συμπεριλαμβανομένης της μεσαιωνικής Ευρώπης, του πρόσφατου παρελθόντος της Αμερικής, αλλά και εντός της Ιουδαϊκής και Χριστιανικής παράδοσης, οι γάμοι σε ηλικίες που σήμερα θα θεωρούσαμε πολύ μικρές ήταν αποδεκτοί και σύμφωνοι με τα ήθη της εποχής, χωρίς ηθική καταδίκη. Επιπλέον, θα εστιάσουμε στο τι πραγματικά διδάσκει το Ισλάμ. Ότι δεν υφίσταται θρησκευτική εντολή για γάμο με ανηλίκους, αντιθέτως, η ισλαμική νομολογία θέτει ως προϋποθέσεις τον ψυχικό και σωματικό καταλογισμό (ωριμότητα) και σέβεται τους νόμους της κάθε κοινότητας. Τέλος, θα συγκρίνουμε ορισμένες προπαγανδιστικές κριτικές, όπως ένα χαρακτηριστικό άρθρο που κυκλοφορεί στο ελληνικό διαδίκτυο, που παρουσίασε τις «ανήλικες νύφες» ως «ντροπή του Ισλάμ» με τη νομική πραγματικότητα στη Δύση (ΗΠΑ, Ευρώπη, Ελλάδα). Θα αναδειχθεί έτσι η υποκρισία και τα δυτικά διπλά μέτρα και σταθμά. Κοινωνίες που έως πρόσφατα επέτρεπαν παρόμοιες πρακτικές ή σήμερα σεξουαλικοποιούν την παιδική ηλικία, εμφανίζονται ως επικριτές άλλων πολιτισμών. Με εκτενείς βιβλιογραφικές αναφορές σε επιστημονικές μελέτες (π.χ. Adolescence, Sexuality and Criminal Law) θα καταδείξουμε ότι οι πρόωροι γάμοι σε ένα παραδοσιακό περιβάλλον, συνδέονται με την πολιτισμικά ορισμένη ενηλικίωση και όχι με διαστροφή, ενώ αντιθέτως η σύγχρονη δυτική σεξουαλικοποίηση της παιδικότητας αποτελεί ένα υπαρκτό και ανησυχητικό φαινόμενο. Συνέχεια ανάγνωσης «Παιδιά-νύφες και ανήλικοι γάμοι: Μια ανθρωπολογική, κοινωνιολογική και ιστορική προσέγγιση» →

Διαβάζοντας το άρθρο του Μιχάλη Στούκα στο Πρώτο Θέμα σχετικά με τους σύγχρονους «διωγμούς» των Χριστιανών, διαπίστωσα ότι παρουσιάζεται μια μονόπλευρη και ελλιπής εικόνα. Ο αρθρογράφος περιγράφει μια σειρά ιστορικών και σύγχρονων γεγονότων βίας κατά Χριστιανών, από τους ρωμαϊκούς διωγμούς έως και τις πρόσφατες επιθέσεις φανατικών δήθεν Μουσουλμάνων και καταλήγει στο άκυρο συμπέρασμα ότι «η πιο διωκόμενη θρησκεία στον πλανήτη είναι ο Χριστιανισμός». Παράλληλα, αφήνει αιχμές περί «εισαγόμενων» Μουσουλμάνων στην Ελλάδα, ενοχλείται με την δημόσια υπεράσπιση του Ισλάμ από Έλληνες Μουσουλμάνους και επικρίνει τη διεθνή κοινότητα για αδιαφορία απέναντι σε εγκλήματα κατά των Χριστιανών. Συνέχεια ανάγνωσης «Το μονόπλευρο αφήγημα περί θυμάτων της τρομοκρατίας και διωγμών στη Μέση Ανατολή» →