Είναι κάτι παραπάνω από κατανοητό να ευφραίνεται η καρδιά, όταν το δολοφονικό σιωνιστικό ψευδο-κράτος δέχεται επιθέσεις με πυραύλους, όποιος κι αν είναι εκείνος που τους εκτοξεύει. Η καρδιά ευφραίνεται, γιατί αυτοί οι δολοφόνοι έκαιγαν κυριολεκτικά παιδιά, εξολόθρευαν ολόκληρες οικογένειες, διέπραξαν φρικαλεότητες με την κάλυψη της Δύσης. Αυτό το συναίσθημα είναι φυσικό. Αλλά είναι παράλογο και επικίνδυνο, αν μέσα σε αυτή τη συναισθηματική φόρτωση ξεχάσουμε ποιο είναι το Ιράν. Ξεχάσουμε ποιο είναι το άλλο πρόσωπο του εχθρού. Συνέχεια ανάγνωσης «Πόλεμος Ιράν – Ισραήλ: Η στάση του Μουσουλμάνου» →

Ακροδεξιός πολιτικός, την ημέρα του Ίντ αλ-Άντχα, της μεγάλης γιορτής των Μουσουλμάνων, αναρωτιέται ειρωνικά αν οι Χριστιανοί μπορούν να γιορτάζουν τις γιορτές τους σε Ισλαμικές χώρες, όπως γιορτάζουν οι Μουσουλμάνοι στη Δύση. Ας τον επιμορφώσουμε με βίντεο, ντοκουμέντα και δεδομένα που βάζουν τα πράγματα στη θέση τους Συνέχεια ανάγνωσης «Χριστιανοί σε Μουσουλμανικές χώρες (αποδόμηση της ακροδεξιάς προπαγάνδας)» →

Η Σαουδική Αραβία βρίσκεται εδώ και δεκαετίες στο στόχαστρο μιας καλά οργανωμένης και διαρκώς επαναλαμβανόμενης δυτικής προπαγάνδας. Μέσα από τα μεγαλύτερα δημοσιογραφικά δίκτυα και αναπαραγωγικά μέσα (όπως ο Guardian και οι εγχώριοι μιμητές του), οι θεσμοί κοινωνικής πειθαρχίας της σαουδαραβικής κοινωνίας παρουσιάζονται ως «κολαστήρια», ενώ η εφαρμογή της Σαρία (ισλαμικού νόμου) δαιμονοποιείται συλλήβδην, ανεξαρτήτως του ιστορικού, κοινωνικού και πολιτισμικού της πλαισίου. Επικρατεί η λογική ότι η όποια μορφή ελέγχου, νουθεσίας ή πειθαρχίας προς τις γυναίκες δεν μπορεί παρά να είναι σύμπτωμα μισογυνισμού και ολοκληρωτικής βαρβαρότητας, μια στάση που περισσότερο αποκαλύπτει δυτική πολιτισμική αλαζονεία παρά ουσιαστικό ενδιαφέρον για τα δικαιώματα. Συνέχεια ανάγνωσης «Το παραμύθι με τα Σαουδαραβικά «κολαστήρια» και τα πραγματικά κολαστήρια της Δύσης: Μια συγκριτική πολιτισμική μελέτη» →

Το ζήτημα της Μονής Σινά, οι λεγόμενες θρησκευτικές ελευθερίες και τα δύο μέτρα και σταθμά της εποχής μας. Συνέχεια ανάγνωσης «Μονή Σινά και θρησκευτικές ελευθερίες» →