Στην ακροδεξιά και εθνολαϊκιστική ρητορική συχνά αναπαράγεται το αφήγημα πως «οι Μουσουλμάνοι επιχειρούν να επιβάλουν τη θρησκεία τους» ή ότι το Ισλάμ απειλεί να αλλοιώσει τον πολιτισμό και τις αξίες των Δυτικών κοινωνιών. Αυτή η θέση έχει γίνει το αγαπημένο σύνθημα πολιτικών κινημάτων, σχολιαστών και δημοσιολογούντων που τρέφονται από τον φόβο, τον συναισθηματισμό και την άγνοια. Όμως μια ιστορικά θεμελιωμένη και γεωπολιτικά ενήμερη προσέγγιση οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα. Συνέχεια ανάγνωσης «Ο μύθος της Ισλαμικής επιβολής και ποιος επιβάλλεται τελικά σε ποιον;»
Η θεολογική ασυνέπεια των Χριστιανών φιλοϊσραηλινών
Το βίντεο αυτό αναδεικνύει τη βαθιά θεολογική ασυνέπεια που προκύπτει όταν η χριστιανική ταυτότητα εργαλειοποιείται στο πλαίσιο του πολιτικού ακροδεξιού λόγου, ο οποίος ευθυγραμμίζεται με τη στήριξη του Ισραήλ. Εξετάζεται η αντίφαση μεταξύ της πίστης στον Ιησού και στην Παρθένο Μαρία και της πολιτικής στήριξης ενός κράτους και μιας θεολογικής παράδοσης που ιστορικά και δογματικά στέκονται εχθρικά απέναντι στα δύο αυτά ιερά πρόσωπα. Η προβληματική προσεγγίζεται μέσα από καθαρά θεολογικούς όρους, με αναφορά στις βασικές ισλαμικές θέσεις περί τιμής και σεβασμού προς τον Ιησού και την ευλογημένη μητέρα του. Συνέχεια ανάγνωσης «Η θεολογική ασυνέπεια των Χριστιανών φιλοϊσραηλινών»
Η Αραβική, Ισλαμική απάντηση στο «μεγάλο Ισραήλ»
Το Ισραήλ πλέον δηλώνει ανοιχτά, χωρίς περιστροφές και χωρίς να αποτελεί πια «θεωρία συνωμοσίας», την πρόθεσή του να υλοποιήσει το σχέδιο του «Μεγάλου Ισραήλ». Ένα Ισραήλ που θα εκτείνεται πέρα από τα σημερινά του σύνορα, καταπίνοντας τις γύρω αραβικές χώρες. Η ιδεολογία του «Μεγάλου Ισραήλ» βασίζεται σε θρησκευτικές και σιωνιστικές ερμηνείες της «Τοράχ». Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, τα εδάφη που πρέπει να περιληφθούν είναι η Λωρίδα της Γάζας, η Δυτική Όχθη, η Ανατολική Ιερουσαλήμ, ολόκληρη η Παλαιστίνη, ο νότιος Λίβανος μέχρι τον ποταμό Λιτάνι, τα Υψώματα του Γκολάν και ευρύτερα τμήματα της Συρίας, η βόρεια Ιορδανία μέχρι τον ποταμό Ζάρκα, βορειοδυτικές περιοχές της Σαουδικής Αραβίας, ολόκληρη η Χερσόνησος του Σινά της Αιγύπτου, καθώς και εκτάσεις μέχρι την ευρύτερη περιοχή του ποταμού Ευφράτη στο Ιράκ. Υπάρχουν βεβαίως διάφοροι χάρτες του Μεγάλου Ισραήλ που συμπεριλαμβάνουν και άλλα εδάφη Συνέχεια ανάγνωσης «Η Αραβική, Ισλαμική απάντηση στο «μεγάλο Ισραήλ»»
Η ακροδεξιά σε ελεύθερη πτώση: Όταν ο λαϊκισμός γίνεται επικίνδυνος για τους Μουσουλμάνους
Ένα σχόλιο για την πλήρη αποσύνθεση του ακροδεξιού χώρου, ο οποίος, στερούμενος κάθε αξιοπιστίας, αναπαράγει αδιασταύρωτα ψεύδη, αναμοχλεύει τρομολαγνικές θεωρίες και βαφτίζει τη γελοιότητα «πατριωτισμό». Όταν όμως αυτή η ανεύθυνη ρητορική μετατρέπεται σε κοινωνικό δηλητήριο, τα αποτελέσματα δεν είναι πια απλώς προπαγανδιστικά, είναι εγκληματικά. Τα ψέματα κατά των Μουσουλμάνων, η στοχοποίηση γυναικών και παιδιών και η διασπορά παραπληροφόρησης δεν μένουν χωρίς συνέπειες. Αυτό το βίντεο ξεμπροστιάζει με ακρίβεια την κατάντια τους και δείχνει πως πλέον δεν μιλάμε απλώς για γραφικότητες και γελοιότητες, αλλά για έναν λόγο που παράγει πραγματικό κίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητα ανθρώπων. Συνέχεια ανάγνωσης «Η ακροδεξιά σε ελεύθερη πτώση: Όταν ο λαϊκισμός γίνεται επικίνδυνος για τους Μουσουλμάνους»
Πώς η Αίγυπτος και η Σαουδική Αραβία απομόνωσαν το Ισραήλ και ξεγύμνωσαν τους «αδελφούς μουσουλμάνους» – كيف عزلت مصر والسعودية إسرائيل وفضحت الإخوان المسلمين
Ποιοι τελικά βοήθησαν τους Παλαιστινίους και ποιοι απλώς έκαναν επαναστατικό θέατρο με καφέ στο χέρι; Ένα μάθημα γεωπολιτικής στρατηγικής και γιατί η Ούμμα δεν χρειάζεται ψευτοεπαναστάτες Συνέχεια ανάγνωσης «Πώς η Αίγυπτος και η Σαουδική Αραβία απομόνωσαν το Ισραήλ και ξεγύμνωσαν τους «αδελφούς μουσουλμάνους» – كيف عزلت مصر والسعودية إسرائيل وفضحت الإخوان المسلمين»
Η δυτική αμνησία για τη Λιβύη
Η δημόσια παρέμβαση του Τζέισον Πακ στην εφημερίδα Καθημερινή, με τίτλο «Παγώστε τα λεφτά στη Λιβύη», παρουσιάστηκε ως μια νηφάλια γεωπολιτική ανάλυση. Όμως, πίσω από τις τεχνοκρατικές διατυπώσεις και την επίκληση της «σταθερότητας», κρύβεται το γνώριμο μοτίβο της δυτικής υποκρισίας. Αυτοί που διέλυσαν τη Λιβύη, τώρα παρουσιάζονται ως διαμεσολαβητές και ως προστάτες των «διεθνών θεσμών». Συνέχεια ανάγνωσης «Η δυτική αμνησία για τη Λιβύη»


Πρόσφατα σχόλια