Η κριτική κατά του Ισλάμ συχνά απαρτίζεται από μυθιστορηματικές αφηγήσεις η στοιχεία που έχουν συνταχτεί με (πολεμική) πρόθεση και με συγκεκριμένη τάση (πολιτικές τάσεις, γεωπολιτικές τάσεις). Όταν γράφεις κάτι με τέτοια πρόθεση, να κατηγορήσεις, να επιτεθείς σε κάποιον για να εξυπηρετήσεις τα συμφέροντα του κύκλου που ανήκεις (η πιο συγκεκριμένα της γεωπολιτικής δεξαμενής σκέψης που εκπροσωπείς), αδιαφορώντας για την αλήθεια των πραγμάτων, τότε παραποιείς την ιστορία και τα γεγονότα. Μυθιστοριοποιείς την ιστορία με τρόπο παραταξιακό.  Συνέχεια ανάγνωσης «Μύθος η Ισλαμική ανοχή; (απάντηση στον Ανδρέα Ανδριανόπουλο)» →