Σκέψεις και Απόψεις ενός Έλληνα Μουσουλμάνου
Η δημόσια παρέμβαση του Τζέισον Πακ στην εφημερίδα Καθημερινή, με τίτλο «Παγώστε τα λεφτά στη Λιβύη», παρουσιάστηκε ως μια νηφάλια γεωπολιτική ανάλυση. Όμως, πίσω από τις τεχνοκρατικές διατυπώσεις και την επίκληση της «σταθερότητας», κρύβεται το γνώριμο μοτίβο της δυτικής υποκρισίας. Αυτοί που διέλυσαν τη Λιβύη, τώρα παρουσιάζονται ως διαμεσολαβητές και ως προστάτες των «διεθνών θεσμών». Συνέχεια ανάγνωσης «Η δυτική αμνησία για τη Λιβύη»
Η Σαουδική Αραβία βρίσκεται εδώ και δεκαετίες στο στόχαστρο μιας καλά οργανωμένης και διαρκώς επαναλαμβανόμενης δυτικής προπαγάνδας. Μέσα από τα μεγαλύτερα δημοσιογραφικά δίκτυα και αναπαραγωγικά μέσα (όπως ο Guardian και οι εγχώριοι μιμητές του), οι θεσμοί κοινωνικής πειθαρχίας της σαουδαραβικής κοινωνίας παρουσιάζονται ως «κολαστήρια», ενώ η εφαρμογή της Σαρία (ισλαμικού νόμου) δαιμονοποιείται συλλήβδην, ανεξαρτήτως του ιστορικού, κοινωνικού και πολιτισμικού της πλαισίου. Επικρατεί η λογική ότι η όποια μορφή ελέγχου, νουθεσίας ή πειθαρχίας προς τις γυναίκες δεν μπορεί παρά να είναι σύμπτωμα μισογυνισμού και ολοκληρωτικής βαρβαρότητας, μια στάση που περισσότερο αποκαλύπτει δυτική πολιτισμική αλαζονεία παρά ουσιαστικό ενδιαφέρον για τα δικαιώματα. Συνέχεια ανάγνωσης «Το παραμύθι με τα Σαουδαραβικά «κολαστήρια» και τα πραγματικά κολαστήρια της Δύσης: Μια συγκριτική πολιτισμική μελέτη»
«…Πλέον, όλος ο πλανήτης μιλά για ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, τέτοιο που έχουμε να δούμε από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πλέον, πρέπει να μιλάμε ανοιχτά και χωρίς καμία υπερβολή για ένα νέο Ολοκαύτωμα, με θύμα τον παλαιστινιακό λαό. Πρόκειται για ένα έγκλημα που δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι πρέπει να χαρακτηριστεί ως γενοκτονία. Και το χειρότερο είναι ότι η φρίκη στη Γάζα διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια όλου του πλανήτη, ενώ εμείς απλώς παρακολουθούμε τους αριθμούς των νεκρών μωρών να ανεβαίνουν, με μια ψυχρότητα λες και μετράμε σφαγμένα κοτόπουλα και όχι ανθρώπινες ψυχές…» Συνέχεια ανάγνωσης «Γάζα: Γενοκτονία και Δυτική υποκρισία (Kontra Channel)»
Πως η ρητορική της “καταπιεσμένης γυναίκας” στο Ισλάμ καταρρέει και πως η πραγματικότητα και τα δεδομένα συντρίβουν τις ισλαμοφοβικές αφηγήσεις
Η έννοια της απελευθέρωσης της γυναίκας αποτελεί κεντρικό πυλώνα της δυτικής αφήγησης για την πρόοδο και την ισότητα. Ωστόσο, ένα φαινόμενο που αμφισβητεί αυτή την ιδεολογία είναι η αυξανόμενη τάση γυναικών στη Δύση να ασπάζονται το Ισλάμ και να υιοθετούν πρακτικές όπως το χιτζάμπ. Η επιλογή αυτή συχνά προκαλεί αμηχανία σε δυτικές κοινωνίες που αντιλαμβάνονται το Ισλάμ ως σύμβολο καταπίεσης, ιδιαίτερα για την θέση της γυναίκας. Το φαινόμενο αυτό μας οδηγεί σε ένα βασικό και λογικό ερώτημα για το πώς μπορεί μια θρησκεία, που από πολλούς στη Δύση θεωρείται οπισθοδρομική και καταπιεστική, να ελκύει τόσες πολλές γυναίκες; Συνέχεια ανάγνωσης «Γιατί οι γυναίκες της Δύσης επιλέγουν το Ισλάμ»
Και ξαφνικά η σύγκρουση στη Συρία επανέρχεται, και βεβαίως όχι αυθόρμητα. Και ενώ πολλοί είναι απασχολημένοι να παίρνουν μέρος και θέσεις υπέρ ή κατά, όλοι τους σχεδόν ξεχνούν την ίδια την Συρία και τον συριακό λαό.
Αυτό που συμβαίνει είναι πραγματικά απίστευτο, και δεν γνωρίζω προσωπικά καμία άλλη χώρα στη σύγχρονη ιστορία που να έχει υποστεί τέτοιου είδους ασέλγεια και βιασμό από διάφορους βιαστές. Συνέχεια ανάγνωσης «Συρία: Θύμα ενός πολυμέτωπου γεωπολιτικού βιασμού»
Το πρόσφατο περιστατικό με τη φοιτήτρια από το Ιράν, η οποία, υποτίθεται, δεν άντεξε την «καταπίεση» και γδύθηκε ως ένδειξη διαμαρτυρίας. Πρόκειται για μια σειρά από παραμύθια, καθαρά ιδεολογικού χαρακτήρα, που στοχεύουν στο χιτζάμπ και όχι τόσο στο ίδιο το Ιράν Συνέχεια ανάγνωσης «Η “γυμνή φοιτήτρια” στο Ιράν και ο ιδεολογικός πόλεμος κατά του Χιτζάμπ»
Άχμαντ Μ. Ελντίν 
Πρόσφατα σχόλια