Η Εθνική Πινακοθήκη γίνεται το πεδίο όπου η υποκρισία της σύγχρονης τέχνης αποκαλύπτεται: η ελευθερία της έκφρασης είναι επιτρεπτή μόνο όταν εξυπηρετεί τα «σωστά» αφηγήματα. Η τέχνη δεν έχει όρια, λένε—μέχρι να αγγίξει τα σύγχρονα ιερά της πολιτικής ορθότητας. Απόλυτη χυδαιότητα και βλασφημία απέναντι στη θρησκεία επιτρέπονται, αλλά μην τολμήσεις να θίξεις τα δικά τους είδωλα. Είναι αυτό ελευθερία ή απλώς ο νέος σκοταδισμός με το προσωπείο της «τέχνης»; Συνέχεια ανάγνωσης «Εθνική Πινακοθήκη: Ο νέος σκοταδισμός με το πρόσωπο της «τέχνης»» →

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Όταν αθώοι σφαγιάζονται οφείλουμε να το καταδικάσουμε ξεκάθαρα. Το Ισλάμ δεν αφήνει χώρο για αμφισημίες. Η αδικία και η τυφλή βία εναντίον αμάχων είναι απολύτως απαγορευμένες. Η Σαρία δεν προστατεύει μόνο τους Μουσουλμάνους αλλά και τους αλλόθρησκους που ζουν υπό ένα Μουσουλμανικό κράτος. Ορίζει ρητά το δικαίωμά τους στην ασφάλεια, τη θρησκευτική ελευθερία και τη δικαιοσύνη, απαγορεύοντας κάθε μορφή βίας εναντίον τους. Και ενώ το Ισλάμ έχει ξεκάθαρες αρχές, βλέπουμε γύρω μας την απόλυτη υποκρισία. Οι ίδιοι που σιώπησαν για πάνω από δέκα χρόνια στις σφαγές των Σουννιτών από το καθεστώς Άσαντ, ξαφνικά ανακάλυψαν τον ανθρωπισμό. Οι ίδιοι που αγνόησαν τις χημικές επιθέσεις, τα βασανιστήρια, τις μαζικές εκτελέσεις τώρα φωνάζουν για «γενοκτονία» των Αλαουιτών. Δεν πρόκειται για ευαισθησία. Πρόκειται για πολιτική εργαλειοποίηση   Συνέχεια ανάγνωσης «Συρία και η υποκρισία για τις μειονότητες και τους αμάχους» →

Στον σύγχρονο κόσμο η επιφανειακή αναγνώριση της αξίας ανθρώπων και περιστάσεων μέσα από «επετειακές ημέρες» αποτελεί έναν κανόνα στη δυτική κοινωνία. Η ημέρα της μητέρας, της γυναίκας, των ερωτευμένων, του παιδιού, των ηλικιωμένων, ονομαστικές γιορτές, γενέθλια και πολλές άλλες,  είναι στιγμές που προβάλλονται ως ευκαιρίες για έκφραση σεβασμού, φροντίδας ή αγάπης. Ωστόσο, αυτή η πρακτική αποκαλύπτει μια βαθύτερη κοινωνική αντίφαση. Γιατί να θυμόμαστε και να τιμούμε αυτές τις αξίες/πρόσωπα μόνο μία ημέρα το χρόνο; Πόσο ειλικρινής μπορεί να είναι η τιμή, όταν δεν συνοδεύεται από μια σταθερή, καθημερινή δέσμευση; Το Ισλάμ αντίθετα προσφέρει μια βαθύτερη και πιο διαρκή προσέγγιση, όπου η τιμή και η αφοσίωση δεν είναι επετειακά φαινόμενα, αλλά ουσιαστικές, καθημερινές υποχρεώσεις. Οι διδαχές του Ισλάμ τοποθετούν την τιμή, τη φροντίδα και την αφοσίωση στο κέντρο της ανθρώπινης ύπαρξης, όχι ως μία περιοδική υποχρέωση, αλλά ως μια διαρκή πραγματικότητα. Συνέχεια ανάγνωσης «Ημέρα των ερωτευμένων, της μητέρας, του παιδιού: Το Ισλάμ τιμά καθημερινά ό,τι η Δύση θυμάται μόνο μια φορά τον χρόνο» →

Ο Αλλάμα Σέηχ Μουχάμαντ Σαήντ Ρασλάν ισοπεδώνει τον αλαζόνα Τράμπ. Μια κραυγή αφύπνισης που διαπερνά τις καρδιές των πιστών, υπενθυμίζοντας πως το Ισλάμ είναι μια θρησκεία δύναμης, αντοχής και αντίστασης απέναντι στην αδικία. (Ελληνικοί υπότιτλοι) Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Αιγύπτιος Ιμάμης Σεήχ Μουχάμαντ Σαήντ Ρασλάν στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα στον Τραμπ» →